Wednesday, February 16, 2005

சத்தங்களனைத்தையும்
விடாது மென்று
உப்பிய வயிறு கொள்ளும்
பகற்பொழுதுகள் அருமையாளவை
அதன் வெளிப்படைத் தன்மை
போற்றத்தக்கது
சாம்பல் நிறத்திற்குட்டவையனைத்தும்
சஞ்சலங்களை மட்டுமே குறிப்பதாகலாம்
சாவை தவிர்க்க முடியவில்லை
இரவானால்
மூச்சு நின்று விடுகிறது
இறுகப்பூட்டப்படும் கதவுகளுள்
என்னமாய் வியர்த்துப் போகிறது
காற்று
மூத்திரப்பை நிரம்ப
முழித்திருந்து கவிதைகள் படித்த காலம்
இனி
ஒரு போதுமே
வாசித்து முடியாது போலும்
சிறு அசைவுகளைக் கூட
காணப் பொறாது
சிடுசிடுக்கிறாள் அம்மம்மாக் கிழவி
நித்திரை வராத நேரங்களெல்லாம்
நிலவு நாட்களைப் பற்றிய
நினைவுகளில் கழிகிறது
இன்று -
அருகிருந்தணைத்து
முலை பற்றும் கணவன் பிடியிலும்
உயிர்ப்பில்லையென.

03. 09. 96

Rate this post at www.thamizmanam.com Current rating is: Click on the stars for voting pad.

Listed in tamizmaNam.com, where bloggers and readers meet :: தமிழ்மணம்.காம்-ல் பட்டியலிடப்பட்டு, திரட்டப்படுகிறது