Wednesday, February 16, 2005

காற்றிடையுதிரும் இறுகுகளென
சலிப்புற்ற மனதிலிருந்து
பீரிட்டெழும் பிரார்த்தனைகள்
நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்
உன்னை...
கனவுகள் கருணையற்றவை
ஒருபோதுமவை எனக்கு
இரக்கம் காண்பிப்பதில்லை
இதயத்தின் இடுக்குகளில்
எஞ்சியவற்றைக்கூட
சீழ் மூடி விடுகிறது
காலம்
வடுக்களை
முகத்தில் விட்டெறியும் போதெல்லாம்
நான்
மௌனமாக
பிரார்த்தனைகளில் ஈடுபட்டிருப்பேன்
பெரிய கோயிலின் துருவேறிய மணிக்கூண்டு
அழும்போது
இலைப் பறவைகள் தூங்கும்போது
மிகவும் சஞ்சலமடைகிறேன்
மாலை நேரங்கள் துயருடன் கழிகின்றன
இரவுகளில் ஓயாது புலம்புகிறது மழை
திறந்து வைத்த மரக்கதவுகளில்
ஓங்கியழுகிறது காற்று
கொட்டும் பெருமழையில்
காற்றலையும் வெளியில்
அறுந்து போன
இழைகளைப் பொருத்தி
உனக்கான துயர் கீதத்தை
எப்படி இசைப்பேன் நான்.

16. 03. 95

0 Comments:

Post a Comment

<< Home

Rate this post at www.thamizmanam.com Current rating is: Click on the stars for voting pad.

Listed in tamizmaNam.com, where bloggers and readers meet :: தமிழ்மணம்.காம்-ல் பட்டியலிடப்பட்டு, திரட்டப்படுகிறது